بیشتر
امروز شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۶ شما در وب سایت هربال مارکت هستید

آشنایی با آسپرین گیاهی

آشنایی با آسپرین گیاهی

درخت بید با نام علمیL.  Salix alba یکی از درختان سریع الرشد و نسبتا مقاوم به شرایط محیطی مختلف است که از برگ­ها و پوست تنه­ی آن به عنوان آسپرین گیاهی استفاده می­شود. اين گياه از قديم به خاطر داشتن خاصيت ضدتب، بي­حس كنندگي درد، ضد التهاب و کاهش دهنده تورم در كشورهاي اروپايي مورد استفاده قرار مي­گرفته است. سودمندي و اثر اين گياه به خاطر وجود تركيبات فنولي همچون ساليسين مي­باشد که اين ماده در بيد پيش ماده­ي ساليسيليك اسيد مي­باشد و در ساختن آسپرين، مهمترين نقش را بازي مي­كند. جالب است بدانیم که اين گياه در مقياس وسيعي در ايرلند، اسكاتلند و كشورهاي اسكانديناوي كشت مي­شود.

مشخصات گیاه

بيد (Salix alba L., Salicaceae) از درختان دولپه­اي­ بومي اروپا، آسيای مركزي و آسياي غربي است. در جنس بيد، ۳۰۰ الي ۴۰۰ گونه در سرتاسر جهان وجود دارد. شايد علت پراکنش گسترده­­ي آن، تلاقي­هاي بين گونه­اي فراواني است كه در اين جنس رخ داده است. بيد، گونه­اي بوته­اي یا درختي بوده كه بر اساس شرايط اقليمي ريخت­هاي متفاوتي از خود نشان مي­دهد تا جايي كه بر اساس تحقيقات مشخص شده که كوچكترين گونه آن ارتفاعي در حدود ۴ سانتيمتر داشته و در كوه­هاي هيماليا رشد مي­كند. بلندترين گونه بيد كه در شمال غرب كانادا و آلاسكا مي­رويد ارتفاعي در حدود ۳۷ متر دارد.

الگوي رشدي بید متقارن، صاف و بدون زاويه است. البته در اكثر بيدها مي­توانيم رشد طوقه­اي بید را مشاهده كنيم. در ارقام دیگر بید همانند رقم مجنون الگوي رشد تك­تنه­اي مشاهده می­شود. بید مجنون را روي پايه­هاي وحشي بيد سفيد پيوند مي­زنند.

  

سرعت رشد بید بسيار بالا می­باشد. به طوري كه به طور متوسط هر سال در حدود ۱۵۰ سانتي‌متر (در بعضي گونه­ها تا ۴۵۰ سانتي‌متر) بر ارتفاع آن افزوده مي­شود. بافت اين گياه نرم و چشم نواز بوده و برگ­ها متناوب، ساده و داراي دندانه­هاي ظريف با رگبندي دو طرفه مي­باشند. اين گياه خزان كننده بوده و طول برگ آن از ۵ الي ۲۰ سانتی­متر و پهناي آن تا ۵ سانتی­متر متغير است. رنگ برگ بید سبز بوده و در زمان ريزش زرد می­شود.

آشنایی با آسپرین گیاهی

گلدهي بید در اوايل بهار قبل از رشد برگ­ها رخ داده و رنگ گل­ها، زردرنگ است. به همراه گل­ بافت­های ابريشمي نرم بسیاری دیده می­شود. گل­آذين در اين گياه از نوع كاتكين، نقره­اي رنگ و طولي در حدود ۳ الي ۷ را دارا است. اين گياه از نظر جنسي دو پايه بوده و گل­هاي نر و ماده به صورت مجزا روي دو درخت مجزا قرار دارند. در واقع گل­های آن تك جنسي هستند. شاتون­هاي نر بالغ، زرد رنگ بوده و به راحتي گرده­هاي خود را رها مي­كنند ولي شاتون ماده در زمان بلوغ، سبز رنگ هستند. ميوه، كپسول كوچكي به طول ۵ الي۱۰ ميليمتر بوده و حاوي تعداد زيادي بذور ريز جاسازي شده در موهاي كتاني نرم و ريز مي­باشد. اندازه بذور كوچك بوده و در حدود ۲/۰ سانتی­متر است. ميوه داراي پوشش خشك و سختي مي­باشد كه رنگ آن پس از رسيدن، قهوه­اي شده و بسیار جاذب موجودات وحشي است.

پراكنش بذور بید از طريق باد، آب و گاهي از طريق عوامل انسانی صورت می­گیرد. شاخه­ها بدون خار و در نوع مجنون شاخه­ها آويزان هستند. گياه بید در اوايل رشد نياز به هرس دارد تا ساختاري قوي پيدا كند. اين درخت به علت اتصالات ضعيفي كه در شاخساره­ها دارد، مستعد شكسته شدن در اثر وزش باد مي­باشد. رنگ شاخساره در گونه‌هاي درختان بيد متنوع است ولي در كل رنگ شاخساره­هاي سال جاري قهوه­اي بوده و ضخامت آنها بسيار كم است و بسيار سريع رشد مي­كنند.

به علت سطحی بودن ریشه­ها، بید تحمل متوسطي به شرايط خشكي داشته و تحت تاثير كاهش رطوبت خاك قرار مي­گيرد. عمق مناسب براي توسعه ريشه در بيد تا ۶۰ سانتي‎متر می­باشد. ريشه­ها به شرایط ماندابي حساس بوده و بايد مراقب بود تا خاک محل كشت و كار اين گياه زهكشي مناسبي داشته باشد. معمولا ريشه­ها گسترده بوده و در سه مرحله از تنه فاصله مي­گيرند و در نهايت تا نزديكي­هاي سطح زمين مي­آيند. بيد بايستی در مكان­هاي باز كاشته شود تا فضای لازم برای رشد و گسترش وجود داشته باشد.

رشد بيد در اوايل فروردین شروع شده و تا اواسط مهر ادامه مي­يابد. در طول اين دوره گياه به طور متوسط در شرايط مساعد روزي ۲ الي ۳ سانتي‌متر رشد مي­كند. بيد رشد گسترده­ای داشته و شاخه­ها براي رسيدن به نور ارتفاع مي­گيرند و در طول رشد خود، برگ­هاي زيادي توليد مي­كنند. از اواخر آذر تا اوايل فروردین بيدها در خواب زمستانه بوده و اين زمان فرصت مناسبي براي برداشت قلمه آنها مي­باشد.

مواد موثره

مهمترين مواد مورد استفاده از درخت بيد در پيكر رويشي آن قرار دارد و معمولا مواد موثره آن را از برگ، شاخه‌هاي جوان و پوست استخراج می­کنند. از مهم‌ترين اين تركيبات مي­توان به تركيبات گليكوزيدي مثل ساليسين و تركيبات فنولي مثل فلاونوئيدها (كورستين و تانن­ها) اشاره كرد. سودمندی اين گياه به خاطر وجود تركيبات فنولي مثل ساليسيلات­ها همانند ساليسين مي­باشد. اين ماده در ساخت آسپرين مهمترين نقش را بازي مي­كند. ساليسيليك اسيد اولين تركيب جدا شده از بيد مي­باشد.

كيفيت مواد موثره گیاهان دارویی ارتباط تنگاتنگی با نوع رقم کشت شده دارد. لذا جهت استخراج بالاترین کیفیت ترکیبات ثانویه بایستی از ارقام اصلاح شده برای کشت و کار استفاده كرد. در بررسي­هاي صورت گرفته مشخص شد رقم Salix myrsinifolia salisb داراي بيشترين ميزان ساليسيلات در بین ارقام بید مي­باشد.

پانون (۲۰۰۹) تاثير مالچ پاشي و كوددهي را روي عملكرد ساليسيلات، بيوماس گياهي و غلظت تركيبات فنولي موجود در برگ­های كلون­هاي متفاوتي از بيد كه در شرايط كشتي متفاوتي كشت شده بودند بررسي كرد. او به این نتيجه رسيد كه تفاوت­ معنی­داری در ميزان ترکیبات فنولي برگ­ها، ميزان ساليسيلات­ها و عملكرد بيوماس در كلون­هاي مختلف گیاهی وجود دارد. نتایج نشان داد ميزان ساليسيلات و عملكرد بيوماس در استفاده از مالچ­ پلی­اتيلن به شدت افزايش يافته بود ولي افزايش در كلون­هاي مختلف متغير بود. همچنین كوددهي (۱۵۰كيلوگرم كود ازته در هکتار) در مقایسه با مالچ پاشی افزايش عملكرد کمتری نشان داد. آناليز تركيبات فنولي نشان داد كه غلظت اسيد كلروجينيك، ميزان كل سینامیک اسید و تانن­هاي محلول در استفاده از مالچ نسبت به بيدهايي كه بدون استفاده از مالچ رشد داده شده بودند افزايش يافته بود. همچنين غلظت­ دي گلوكوزيد سالیسیل الکل ، ساليسين، دیس آلیکورتین یک، دیس آلیکورتین دو، اسيد كلروجينيك كل، كل فلاونوئيدها در شرايط كوددهي افزايش يافته بود. درنتيجه روش­هاي كشت تاثيري در افزايش غلظت ساليسيلات­ها ندارند اما به خاطر افزايش بيوماس گياهي ميزان ساليسيلات­ها افزايش می­یابند.

نيازهاي اكولوژيكي

بيد اگر چه در اقليم­هاي متفاوتي توانایی رشد دارد ولي اين رشد تحت تاثير شرايط آب و هوايي قرار مي­گيرد. بهترين شرايط براي رشد گياه بيد، آب و هواي مديترانه­اي با آفتاب كافي مي­باشد. نياز آبي اين گياه بالا مي­باشد. ريشه­هاي اين بید به شرایط غرقابي حساس بوده و در اين شرايط از بين می­روند. تحت شرايط نامساعد آبي، ميزان عملكرد اين گياه تحت تاثير قرار خواهد گرفت. ريشه­ي اين گياه به خاك­هاي لومي رسي علاقه­ي بسياري دارد و در اين خاك­ها بهترين رشد را دارد. برای رشد بید، زهكش خاك بايد مناسب باشد. پی اچ مناسب براي اين گياه ۵/۴ الي ۵/۷ مي­باشد. ميزان هوموس خاك تاثير مستقيم روي غلظت مواد موثره نداشته ولي ميزان توليد اين مواد را از طريق افزايش توليد بيوماس گياهي افزايش مي­بخشد.

ضخامت خاك سطح­الارض برای بید بايد در حدود يك الي يك و نيم متر باشد تا ريشه­ها به راحتي بتوانند گسترش يابند. در صورت سنگين بودن خاك، ريشه­ها دچار خفگي شده و قدرت رشد خود را از دست مي­دهند. در اين صورت علاوه بر امكان رشد ضعيف گياه، ممكن است با كمترين وزش باد گياه از خاك در آید. در خاک­های سنگین بعد از مدتی رشد متوقف شده و برگ­ها زرد شده و گیاه خشک می­شود. درجه حرارت خاك براي رشد اوليه در اوايل بهار براي اين گياه مهم است و در دماهاي پايين تر از نرمال از رشد اين گياه كاسته مي­شود.

ميزان تحمل اين گياه به سرما در حدود منفی ۲۳ درجه مي­باشد و گياه نسبتا مقاومي به سرما است. حداقل نياز سرمايي اين گياه در حدود ۱۰۰ روز مي­باشد. اين گياه علاقه شديدي به نور دارد. البته مي­تواند در مكان­هاي نيم سايه به رشد خود ادامه دهد ولي چون ميزان مواد موثره اين گياه رابطه نزديكي با ميزان نور دريافتي دارد، معمولا در كشت و كارهاي وسيع جهت استخراج مواد موثره، آن را در فضاهاي باز مي­كارند.

تحمل اين گياه به نمك­هاي محلول خاك خيلي كم است. همچنین، تحمل اين گياه به خاك­هاي آهكي هم پايين است. تراكم كشت براي اين گياه در حدود ۶۸۰ الي ۱۲۰۰ درخت در هكتار توصیه می­شود.

عناصر غذايي مورد نياز

بيدها با رنج وسيعي از شرايط خاكي سازگار هستند و بدون نياز به كودهاي بارور كننده به راحتي مي­توانند با شرايط معمول استقرار يابند. در تحقيقي كه بر روي بيدها انجام گرفت، تاثير كود ازته به ميزان ۱۵۰ كيلوگرم در هكتار بر روي عملكرد رويشي گياه موثر بود ولي غلظت كل مواد موثره را افزايش نداد. همانطور که اشاره شد بايستی مراقب باشيم كه بيد به خاك­هاي آهكي حساس می­باشد و از بكارگيري كودهايي كه باعث افزايش حلالیت كلسيم مي­شوند استفاده نگردد.

آماده­سازي خاك

در خاك­هايي كه بيد كشت و كار مي­شود بايد زمين در ۲ الي ۳ سال اول عاري از علف هرز باشد و بافت خاك سنگين نباشد تا ريشه به راحتي بتواند در خاك نفوذ كند. خاك بايد رطوبت را به اندازه كافي در خود حفظ كند و از زهكش مناسبي نيز برخوردار باشد. بافت خاك نيز بايد به گونه­اي باشد تا تهويه خاك به راحتي صورت بگيرد.

در كشت و كار بيد، آماده­سازي زمين بستگي به سطح زير كشت دارد. در ۲ الي ۳ سال اول كشت بيد، علف­هاي هرز بايد كنترل شود تا قلمه­ها به راحتي در خاك استقرار يابند. اگر مقياس كشت و كار زياد باشد، معمول­ترين عمل سم­پاشي محل با علف­كش­هاي تماسي براي پهن برگ­ها در اواخر تابستان مي­باشد. همچنين شخم ۳۰ سانتي‌متري همراه با ديسك در بهار جهت شكستن كلوخ­ها ضروري است. اگر كاشت در مقياس­هاي كوچكتر صورت بگيرد، شخم ۳۰ سانتي‌متري به همراه استفاده از ورق­هاي پلاستيكي يا پوشش­هاي پلي­اتيلني نفوذپذير براي آب كفایت می­کند. با استفاده از پوشش­های پلی­اتیلنی محيط كشت، قلمه­ها در بهار گرم و در تابستان مرطوب خواهد بود.

تاريخ و فواصل كاشت

بهترين زمان براي كاشت بید اواسط بهمن تا اواخر فروردین مي­باشد البته در صورت يخ­زدگي زمين این کار بایستی به تعویق بیفتد.. كاشت در پائيز خطر پوسيدگي قلمه­ها را به دنبال خواهد داشت. همچنين كاشت ديرهنگام در بهار سبب آسيب رسيدن به گره­هاي ريشه (منشا توليد ريشه) می­شود. فواصل کشت بيدها به واريته، اندازه قلمه، روش مبارزه با علف­هاي هرز و چگونگي برداشت بستگي دارد. به طور كلي در نزديكترين فاصله از ۲۵×۲۵ سانتيمتر براي توليد بيوماس بيشتر گياهي تا ۱۵۰×۱۵۰ سانتي‌متر براي توليد دسته كريكت و دسته بيل مي­تواند متغير باشد. در واقع فاصله کاشت بسته به هدف و استفاده­اي كه می­شود، متغیر است. به عبارت ديگر تركه­هاي طويل و ضخيم (ارقام بلندتر يا بادشكن­ها) نياز به فاصله بيشتري در حدود ۶۰ تا ۹۰ سانتي‌متر بين گياهان دارند. فاصله بين دو رديف از ۹۰ تا ۱۲۰ سانتي‌متر مي­تواند متغير باشد.

روش كاشت

مرسوم‌ترين روش كاشت بید، استفاده از قلمه مي­باشد. در اين روش نيازي به داشتن خزانه نيست و معمولا قلمه­هاي مورد نياز را از سال قبل آماده مي­كنند و در انبارهاي مخصوص به مدت چند ماه نگهداري مي­نمایند. طول قلمه­ها بايد بين ۲۵۰ تا ۳۰۰ ميلي‌متر باشد و قلمه­ها به محض دريافت بايد سريعا كاشته شوند. در صورت فراهم نشدن شرايط كاشت در زمان مناسب، بايد آنها را در سردخانه انبار كرد تا بعدا كشت شوند. به[P1]  ياد داشته باشيم كه هر چه كاشت بعد از دريافت قلمه­ها سريعتر باشد، بهتر است. قلمه­ها به صورت عمودي در داخل زمين قرار داده مي­شوند و بايد دقت شود كه كج نشوند. اگر خاك محكم يا سفت باشد مي­توان از مته براي سوراخ كردن زمين استفاده نمود. به طور اساسي بايد سعي شود در زمان كاشت آسيبي به پوست قلمه­ها نرسد. پس از كاشت بايد خاك دور قلمه­ها را سفت كرد و اطمینان حاصل نمود که جوانه­هاي آنها بيرون از خاك است. تعداد جوانه­هاي بيرون از خاك مي­تواند در حدود ۲ الي ۳ عدد باشد و حداقل ارتفاع قرار گرفته در زير خاك بايد ۳۰ سانتيمتر باشد.

كشت و كار بيد از طريق قلمه زماني بايد باشد كه قلمه­ها در خواب باشند. دقيقا پس از اينكه برگ­ها ريزش كرده و بعد از اينكه شيره گياهي شروع به توليد شدن كرد[P2] . براي اينكه قلمه­ها فرصت كافي داشته باشند تا ريشه­هاي خود را قبل از برگ­ها توليد بكنند بايد آنها بين دی تا اوايل فروردین کشت شوند. پس از آماده­سازي زمين، با استفاده از يك طناب در فواصل تعيين شده اقدام به حفر گودال در زمين و کاشت قلمه­ها می­کنند.

مراقبت و نگهداري

مراقبت­هاي پس از كاشت در بيد در چند اصل خلاصه مي­شود:

  • هرس كردن (كف بر كردن)
  • مبارزه با علف­هاي هرز
  • مبارزه با آفات و بيماري­ها

در سال اول، رشد گیاه بسيار سريع است و در آخر فصل بوته­هاي بيد در هم فرو مي­روند كه در اين صورت مي­توان براي اطمينان از سلامت كشت، تعدادي از آنها را با برداشت صحیح مورد استفاده قرار داد. در اواخر سال اول رشد براي افزايش تحريك رشد ريشه و افزايش رشد جوانه­هاي جانبي، درخت را از ارتفاع ۱۰ الي ۱۵ سانتيمتري كف بر مي­كنند.

علف­هاي هرز در کشت و کار گیاه دارویی بید بدين صورت تعريف مي‌شوند: هر گياهي كه باعث كاهش تعداد شاخه­ها و تركه­هاي بيد شود علف هرز نام دارد. گياهاني مثل گزنه كه رشد سريعي در بهار دارند باعث كاهش تعداد شاخه­ها و كاهش رسيدن نور به بيدها مي­شوند. از ساير گياهاني كه به عنوان علف هرز در پرورش بيد مطرح هستند مي­توان به تمشک جنگلي و نيلوفر صحرايي اشاره كرد.

براي كنترل علف­هاي هرز مي­توان از اين سه روش استفاده كرد:

  • سم پاشي با علف­كش­هاي فعال، زماني كه ترکه­های بيدها در خواب هستند.
  • وجين كردن علف­هاي هرز با دست يا چنگك
  • مالچ­پاشي با ارگانيك[P3]  متر (مواد آلی مخصوصی مانند کود حیوانی،‌ چوب خرد شده و کاه و کلش): بهترين زمان قبل از كاشت می­باشد. در اين روش بايد مراقب بود كه افزودن مواد آلي به عنوان مالچ ممكن است باعث تسريع در رشد علف­هاي هرزی مانند گزنه نشود. در ضمن بايد نسبت کربن به نیتروژن (C/N) را نيز مد نظر داشته باشيم.

 

برداشت محصول

برداشت محصول در كشت­هاي كوچك با دست و ابزار آلات كوچك ولي در كشت­هاي وسيع با كمباين­هاي مخصوص صورت مي­گيرد. پوست به عنوان منبع ترکیبات دارویی از شاخه­هاي درختان ۳ الي ۵ ساله در بهار برداشت می‌شود. برداشت معمولا هر دو سال يك بار صورت مي­گيرد. دو سال بعد از كف بر كردن، عملكردي در حدود ۲۰ تن در هكتار بدست می­آید. در جدول زير برنامه كلي داشت و برداشت گیاه دارویی بيد را مشاهده می­کنید.

عملیات کشاورزی

زمان

سال

سم پاشي گراس­ها و علف­هاي هرز با گلايفوسيت

اسفند تا فروردین

سال اول

شخم و ديسك زدن زماني كه گراس­ها و علف­هاي هرز از بین رفته­اند

اسفند تا فروردین

تهيه قلمه مناسب و بسترسازي

اسفند تا اردیبهشت

كاشت بيد، استفاده از علف­كش­هاي پيش از سبز شدن و استفاده از حشره كش­ها

اسفند تا خرداد

كف بُر كردن بيدها و سم پاشي با علف­كش­ها

بهمن تا اسفند و فروردین

در اين فصل منتظر رشد هستيم

سال دوم

برداشت هر دو سال يكبار

سال سوم تا سال ۲۵

برداشت در بيد براي سه منظور انجام مي­گيرد كه عبارتند از: برگ كه حاوي مواد و تركيبات فنولي مي­باشد، شاخه­ها و پوست درخت بيد كه حاوي گليكوزيد ساليسين مي­باشد. در روش­هاي جديد تمام گياه را به غير از ريشه برداشت مي­كنند و آن را به صورت پودر درآورده يا خشك مي‌كنند و يا مواد موثره آن را استخراج مي­كنند.

خشك كردن

خشك كردن يكي از مهمترين روش­هاي حفاظت از مواد موثره گياه بيد است. چرا كه فعاليت‌هاي ميكروبي را محدود كرده و اثر آنزيم­ها را مانع مي­شود. محصور كردن در هواي خشك يكي از روش­هاي سنتي براي خشك كردن گياهان دارویي مي­باشد در اين روش بايد دما در حدي براي گياه باشد که آسيبي به مواد موثره آن وارد نشود. فرايند خشك كردن سنتي، آرام و آهسته می­باشد و جزو فرايندهاي متابوليكي طولاني مدت است. چنین فرایندهایی ممكن است باعث كاهش كيفيت مواد موثره و تغيير در رنگ آنها شوند.

از ساير روش­ها مي­توان به خشک کردن با سینی (Tray-drying)، خشک کردن در آون (Oven-drying) و فریز درایر (Freeze-drying) اشاره كرد.

خشك كردن برگ­هاي بيد در دماي ۶۰ تا ۸۰ درجه سانتي­گراد منجر به قهوه­اي شدن مواد استخراجي در مقايسه با خشك كردن برگ­ها در فریز درایر می­شود. اين تغییرات ناشي از شكل گيري کوئینن (Quinone) و تجزيه تركيبات فنولي در اثر دماي بالا است.

هاربورن (۲۰۰۹) نشان داد بهترين روش برای خشك كردن برگ­ها و پوست بيد از بين روش­هاي خشک کردن با سینی، آون، فریز درایر و خشک کردن در دمای بسیار بالا، خشك كردن با روش سینی در دماي پائين مي­باشد. در اين صورت هيچ اثر سوئي روي تركيبات فنولي، رنگ و كيفيت مواد استخراجي دیده نمی­شود.

خشك كردن ساقه­ها در بيد بدین صورت است که ابتدا بين آبان و فروردین ماه، برداشت صورت گرفته و در طول انبارداري تا مرداد محتواي رطوبت توده شاخه­ها به حدود ۱ الي ۲/۰ تا ۳/۰ كيلوگرم در ماده خشك كه نزديك به رطوبت متعادل است كاهش مي­يابد. براي خشك كردن شاخه­هاي بيد، بهترين روش جمع­كردن شاخه­ها به صورت توده و كپه­هاي بزرگ است كه حتي نياز به پوشش هم ندارد. تحقيقات نشان داده است كه اين روش كم هزينه­ترين روش خشك كردن شاخه هاي بيد است.

خواص درمانی و کاربردها

استفاده از خواص درمانی بيد به ۲۵۰۰ سال پيش از میلاد مسیح برمي­گردد. برای مثال پزشكان چيني از پوست درخت بيد براي تسكين درد استفاده مي­كردند. هيپوكراتس ۴۰۰ سال قبل از ميلاد پيشنهاد كرد جويدن پوست درخت بيد، تب را پائين آورده و درد را كاهش مي‎دهد. ۵۰۰ سال بعد شخص ديگري پوست درخت بيد را جهت كاهش التهاب بيمارانش تجويز کرد. بعد از آن، ايرانيان بودند كه پوست اين درخت را جهت درمان درد مفاصل و نقرس استفاده كردند تا اينكه در قرن ۱۷ دانشمندان متوجه شدند كه پوست، بذر و برگ درخت بيد براي درمان قطع خونريزي، رفع قي، آشفتگي، تحريك دفع ادرار، رفع زگيل، روشن نمودن پوست بدن و از بين بردن لكه­هاي پوستي مفید است. جوشانده برگ‌هاي آن براي تسكين حرارت جنسي مفرط در مردان و زنان كاربرد دارد.

كولپيپر اثبات كرد كه عصاره پوست بيد از تب مالاريا جلوگيري مي­كند. در سال ۱۷۶۳ انجمن رويال اروپا اين ادعا را تائيد كرد ولي بعدها اين نظریه توسط دانشمندان اروپايي و آمريكايي رد شد. در سال ۱۸۲۸ شيميدانان آلماني ماده فعال پوست بيد را استخراج كردند. از آنجا كه نام لاتين بيد، سالیکس (Salix) بود تركيب جديد را ساليسين ناميدند. ساليسين، گليكوزيدي پودري يا كريستالي سفيد رنگ بوده كه قابليت انحلال در آب و الكل را دارا مي­باشد. در حال حاضر از مواد استخراجي پوست بيد داروهاي زير توليد مي­شود:

  • قطره آنتي ميگرن: این دارو از حملات عصبي و سر دردهاي مزمن جلوگيري مي­كند.
  • كپسول حاوي مواد استخراجي پوست درخت بيد كه حاوي ۱۵ درصد ساليسين مي­باشد.
  • ترموكات­ها: اين دارو جهت كاهش وزن استفاده مي­شود اين دارو چربي بدن را مي­سوزاند. هدف اين دارو بالا بردن فعاليت متابوليكي بدن است.

آفات

در کشت و کار گیاه دارویی بید می­توان آفاتی از قبیل سوراخ کننده­ها (Borers[P4] )، شته­ها، کرم صدپا و کرم برگ خوار  مشاهده کرد.

بيماري‌ها

در کشت و کار گیاه دارویی بید می­توان به بیمارهایی از قبیل پوسیدگی ریشه و گال طوقه اشاره کرد. براي درمان اين عارضه ها بايد گياهان آلوده را حذف کرد و سوزاند و تا دو سال نبايد در آن منطقه بيد كاشت.

 جرب (اسکب) (Willow scab): در این عارضه پوست بيد زخم مي­شود يا پوست پوست مي­شود. اين عارضه باعث مردن برگ­هاي جوان شده و در يك مدت كوتاه بعد از مبتلا شدن، قارچ ها وارد تركه­ها شده و شاخه­هاي جوان خشکانده و باعث شانكر مي­شوند.

از سایر بیماری­های شایع در گیاه دارویی بید می­توان به سوختگی (بلایت) (Physalospora miyabeana) اشاره کرد. جهت مبارزه با این بیماری بايد شاخه­هاي آلوده هرس شده و از ارقام مقاوم به اين عارضه استفاده شود.

شانكر سياه به عنوان بیماری دیگر بید باعث ايجاد لكه­هاي قهوه­اي تيره روي برگ­ها مي­شود. در اين عارضه زخم ايجاد شده خاكستري كم رنگ بوده با حاشيه­هاي سياه رنگ روي شاخه­ها و تركه­ها همراه است. راه مبارزه با اين عارضه هرس شاخه­هاي آلوده و كشت ارقام مقاوم مي­باشد.

سفیدک پودری و زنگ از دیگر بیماری­های شایع در گیاه دارویی بید می­باشند. زنگ باعث ایجاد لكه­هاي زرد رنگ روي سطح پائيني برگ­ها می­شود. اگر آلودگی با زنگ شدت زيادي داشته باشد، برگ­ها دفرمه شده و گود مي­افتند.

نویسنده مقاله: مهدی قنبری کارشناس گیاهان دارویی مهدی زینالی دانشجوی دکتری داروسازی

منابع مورد استفاده

تركمني، ج. ۱۳۸۴٫ اندازه گيري ساليسين پوست و برگ درختان بيد (Salix alba) به روش اسپكتروفوتومتري در استان گيلان ،۱۳۸۴٫ پژوهش و سازندگي (منابع طبيعي) ،۷۲٫

  • Julkunen-Tiitto, R., 1989. Phenolic constituents of Salix: A chemotaxonomic survey further finishes species. Photochemistry, 28: 1115-1125.
  • Chuk, M., Michael, C. and Krebs, C.J., 2005. Residual effects of NPK fertilization on shrub in a Yukon boreal forest. Canadian Journal of botany, NRG Research Press, 83.
  • Elowson, S., 1999. Willow as a vegetative for cleaning of polluted drainage water from agricultural land. Biomass and Bioenergy, 16: 281-290.
  • Gigler, J.K., 2000. Natural wind drying of willow stems. Biomass and Bioenergy, 19: 153-163.
  • Gilman, E.F. and Watson, D.G. Salix spp.: weeping willow. UF. ENH-734.
  • Guidi, W. 2007. Bark content estimation in poplar (Populus deltoids L.) short-rotation coppice in central Italy. Biomass and Bioenergy, 32: 518-524.
  • Harbourne, N., 2009.  Effect of drying methods on the phenolic constituents of meadowsweet (Filipendula  ulmaria) and willow (Salix alba). LWT-Food scince and Tecnology, 42:1468-1473.
  • Jyrki, H., 2009. Long-term biomass production and nutrient uptake of birch, elder and willow plantation on cut-away peat land. Biomass and Bioenergy JSSN, 87: 1197-1211.
  • Kopp, R.F., 2001. Willow biomass production during ten successive annual harvests. Biomass and Bioenergy, 20: 1-7.
  • Martin, P.J. and Stephens, W., 2006. Willow growth in response to nutrient and moisture on a clay landfill cap soil.: water use. Bio resource Technology, 97: 449-458.
  • Mead, D.J., 2005. Opportunities for improving plantation productivity how much? How quickly? How realistic?. Biomass and Bioenergy, 28: 249-266.
  • Paunonen, R., 2009. Salicylate and biomass yield and leaf phenolic of dark-leaved willow (Salix myrisinifolia salisba) clones under different cultivation methods after the second cultivation cycle. Industrial crops and products, 29: 261-268.
  • Pistocchi, C., 2007. Water requirements of poplar and willow vegetation filters grown in lysimeter under mediterranean condition: Results of the second rotation. Land lab-scholar superior S. Anna via S. cecilia, 3:56127-Pisa.
  • Vandecasteele, B., 2002. Cadmium and zinc uptake by volunteer willow species and elder rooting in polluted dredged sediment disposal sites. The science of the Total Environment, 299: 191-205.
  • Wilkenson, J.M., Evans, E.G., Bilsborrow, E.J., Wright, C., Hewison, W.O. and Pilbeam, D.J., 2007. Yield of willow cultivars at different planting densities in a commercial short rotation coppice in the north of England. Biomass and Bioenergy, 31: 469-474.

مطلب چه طور بود؟
340 بازدید مقالات مهدی قنبری شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۶ ۱ دیدگاه
برچسب ها
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
مهدی قنبری
این نوشته توسط مهدی قنبری ارسال شده است.تعداد نوشته ها : 257
سلام خدمت همه فعالین حوزه گیاهان دارویی من مهدی قنبری کارشناسی ارشد گیاهان دارویی از دانشگاه تربیت مدرس تهران هستم. در مقطع کارشناسی از رشته باغبانی دانشگاه تبریز فارغ التحصیل شده ام. مدتی به عنوان مدیر مرکز خدمات تخصصی گیاهان دارویی فعالیت داشته ام و اکنون در زمینه بازاریابی و فروش و کشت و کار گیاهان دارویی و همچنین تولید خشکبار طبیعی فعالیت می کنم. مطمئنا تمام اطلاعات بدست آمده از تجارب مزرعه ای و بازاری خود را با قلم خود به اطلاع شما خواهم رساند امیدوارم که مورد پسندتان واقع گردد. منتظر نظرات سازنده شما برای بهبود وضعیت سایت هستیم. باتشکر
دیدگاه خود را بنویسید
یک دیدگاه