Loading...

تولید اکیناسه یا سرخارگل

تولید اکیناسه یا سرخارگل

تولید اکیناسه یا سرخارگل

اکیناسه (با تلفظ ek-a-NAY-sha)، سرخارگل در بین باغبانان و علاقمندان به گل های وحشی به خوبی شناخته شده است. سرخارگل یکی از محبوبترین محصولات گیاهی آمریکاری شمالی است که برای پیشگیری و درمان سرماخردگی، آنفولانزا و سایر بیماری های عفونی استفاده می شود. اکیناسه عضوی از خانواده Asteraceae یا Compositae است. در آمریکای شمالی ۹ گونه اکیناسه وجود دارد که تنها ۳ گونه از آنها تجاری هستند. این گونه ها عبارتند از Echinacea angustifolia, Echinacea purpurea  و Echinacea pallida. هر یک از این گونه ها را می توان در اغلب نقاط دنیا کاشت با این حال گونه E. purpurea و E. angustifoliahave بیشترین علاقه را به خود جذب کرده اند. به هربال مارکت همراه باشید تا مقاله ” تولید اکیناسه یا سرخارگل ” را با هم مطالعه کنیم.

اکثر گونه های سرخارگل دارای ریشه های سفید مارپیچ هستند در حالی که E. purpurea دارای سیستم ریشه فیبری است. E. purpurea  خیلی ساده کاشته می شود با این حال E. angustifolia (که یک گیاه بومی در مانیتوبا جنوبی است) چالش های کشاورزی نسبتا بیشتری دارد. Echinacea angustifolia بین ۳۰ تا ۶۰ سانتیمتر رشد می کند و دارای ساقه های خشن و سختی است. هر ساقه دارای یک گل است، که دارای یگ حلقه گرد گل با قطر حدودا ۱ اینچی با گلبرگ های بنفش تند است. گلبرگ های بنفش متمایل به صورتی کم رنگ نیز حلقه ها را احاطه کرده است.

تولید اکیناسه یا سرخارگل

تاریخچه و موارد استفاده سرخارگل

در ادامه مقاله ” تولید اکیناسه یا سرخارگل ” به بررسی تاریخچه و کاربردهای درمانی سرخارگل می پردازیم. اکیناسه یک گیاه چند ساله است که غالبا به عنوان سرخارگل شناخته می شود و در آمریکای شمالی در کنار جاده ها، در زمین های پرورشی و در جنگل ها رشد می کند. قرن هاست که از سرخارگل برای درمان بیماری های مختلف مانند گزش مار و حشرات سمی، دندان درد، اوریون، بیماری های ریوی، تصفیه خون، درمان سرخک و تقویت کننده سیستم ایمنی بدن استفاده می شود. گزارش شده است که سرخارگل یک گیاه بومی در کانادای شمالی، جنوبی، مرکزی است و ۱۴ قبلیه بومی آمریکایی از سرخارگل برای درمان سرفه، سرماخوردگی، گلو درد، عفونت، دندان درد، التهاب، ورم لوزه و گزش مار استفاده می کنند. از سرخارگل برای پیشگیری و درمان سرماخوردگی، آنفولانزا، بیماری های تنفسی، عفونت های دستگاه اداری و سایر عفونت ها استفاده می شود. عصاره سرخارگل به عنوان یک عامل ضد عفونت استفاده می شود و سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند.

اقتصاد و بازاریابی در سرخارگل

در ادامه مقاله ” تولید اکیناسه یا سرخارگل ” به بررسی اقتصاد و بازاریابی در سرخارگل می پردازیم. در حال حاضر تقاضا برای سرخارگل بیشتر از عرضه آن است. کانادا فاقد پرورش دهندگان زیادی است و تولید کنندگان در مقیاس کم وجود دارد. تمایل به استفاده از درمان های طبیعی به جای استفاده از داروها، علاقه به پرورش سرخارگل را در کانادا افزایش داده است. با این حال قبل از اینکه سرخارگل در مقیاس وسیع کاشته شود باید اطلاعات زیادی به پرورش دهنده ارائه شود. در حال حاضر در منطقه مانیتوبا، مطالعات زراعی انجام می شود تا مکان هایی که برای کاشت و پرورش این محصول مناسب است شناسایی شود. بازارها متغییر هستند و قیمت ها معمولا قبل از برداشت محصول تعیین می شوند و به شکل نقد یا قراردادهای قبلی محصول خریداری می شود. معمولا برای محصولات ارگانیک پول بیشتری پرداخت می شود اما با این حال محصولات غیر ارگانیک حدود ۷۵ درصد بازار را تشکیل می دهد.

انتخاب سایت و بذرکاری در سرخارگل

سرخارگل برای مناطقی مناسب است که دارای خاک های فقیر تا متوسط هستند و البته به خوبی زهکشی شده باشند. محتوای آهکی بالا ترجیح داده می شود اما این گیاه خاک های کمی اسیدی که دارای PH=6.0 یا بالاتر هستند را تحمل می کند. سرخارگل در مقابل خشکسالی مقاوم است اما زهکشی خاک و کاشت مکرر و کم عمق برای تولید گیاهان قوی ضروری است.

مناطق سازگار با سرخارگل

برای هر کدام از سه گونه یاد شده مکان های آفتابی که دارای زهکشی خوب هستند مناسب است. کودهای راکی که تا حد زیادی حاوی مواد معدنی است برای کاشت سرخارگل نیاز است.

  • گونه Augustifolia در دره های خشک موجود در آمریکای شمالی و جنوبی رشد می کند.
  • گونه Pallida در سایت ها و دشت های سنگی
  • گونه Purpurea به صورت وحشی در دره های سنگی و پر پیچ و خم موجود درآمریکای شمالی و جنوبی رشد می کند.

کاشت / قلمه / تکثیر سرخارگل

سرخارگل را می توان از طریق بذر یا از طریق قلمه کردن کراون ها و یا با کاشت ۴ یا ۵ اینچ تکه ریشه می توان تکثیر کرد. با این حال ساده ترین روش کاشت سرخارگل استفاده از قلمه هایی است که در خاکی که به خوبی زهکشی شده و دارای مواد معدنی غنی می باشند کاشته می شوند. بذرهای Echinacea angustifolia  و pallida  نیاز به یک دوره سرمادهی ۴ تا ۱۲ هفته ای دارد. angustifolia همچنین ممکن است ۲۴ ساعت قبل از کاشت نیاز به خیساندن داشته باشد. حتی با سرمادهی مناسب، انتظار می رود که جوانه زنی تقریبا ۵۰ درصد باشد. از طرف دیگر، Echinacea purpurea بدون سرمادهی می تواند در ۱۰ تا ۲۰ روز به جوانه زنی برسد.

  • برخی مطالعات نشان داده است که نهال angustifolia نمی تواند به خوبی انتقال داده شود. بذرکاری مستقیم نیز مشکل است چونکه نرخ جوانه زنی پایین است و نسبت به استفاده از نهال رشد بسیار کندی دارد و نسبت به علف های هرز حساس می باشد.

کود دهی در سرخارگل

در حال حاضر کود دادن به سرخارگل یک عملیات اشتباه است چونکه برای اینکه بتوان توصیه های خاصی را ارائه داد به تحقیقات زیادی نیاز دارد. انتخاب سایت مهم است، منطقه ای که دارای PH مابین ۶ تا ۷ است برای شروع خوب است. تجزیه و تحلیل مناسب خاک سایت توصیه می شود و باید قبل از استفاده از هر گونه مواد مغذی یا اصلاح خاک انجام شود. سطح نیتروژن پایین باعت تولید اسانس بیشتر در گیاهان دارویی می شود و لازم است مقدار کافی از فسفر و پتاسیم نیز فراهم شود.

تولید اکیناسه یا سرخارگل

کنترل علف های هرز در سرخارگل

ضروری است که هنگام تولید سرخارگل، علف های هرز کنترل شوند. اگر علف های هرز در طول مراحل اولیه ایجاد گیاه کنترل نشود، در آینده محصول را تحت تاثیر قرار می دهد. بنابراین مکانی را انتخاب کنید و آماده سازی لازم را برای حذف علف های هرز (قبل از ایجاد سرخارگل) انجام دهید. روش های مورد استفاده برای کنترل علف های هرز عبارتند از کاشت ردیفی، وجین دستی، یا کج بیل زدن است. در حال حاضر استفاده از علف کشی در کانادا ثبت نشده است.

آفت ها و بیماری ها در سرخارگل

گزارشی مبنی بر آفت یا بیماری برای سرخارگل ارگانیک وجود ندارد. با این حال، حشرات زیر در سرخارگل های موجود در مانیتوبا دیده شده است: ملخ ها، شته ها، تریپس ها، مینای زرد، سن گیاهخوار و سوسک. مینای زرد در پایه سرخارگل مشاهده شده است. این بیماری برگ های سرخارگل را تحت تاثیر قرار می دهد و آنها را زرد می کند و باعث ایجاد گل های ضعیفی می شود و می تواند باعث تولید دانه شود. مینای زرد می تواند به سختی گیاه را تحت تاثیر بگذارد. سایر بیماری هایی که سرخارگل را تحت تاثیر قرار می دهد عبارتند از: پژمردگی قارچی و سیاه شدن شکوفه ها به علت کپک. نگرانی های دیگر عبارتند از ویروس broad bean wild، ویروس cucumber mosaic و بیماری های رطوبتی.

آبیاری سرخارگل

سرخارگل در مقابل خشکسالی مقاوم است بنابراین آبیاری لازم نیست (مگر در شرایط شدید). دقت کنید که مقالات باید برای کشور ایران نوشته شده باشد. ما در تبریز و مرند سرخارگل را کشت کرده ایم و به این رسیده ایم که سرخارگل در محیط ایران باید بصورت آبی کشت و کار شود. ما در بستان آباد بصورت هفتگی سرخارگل را آبیاری میکردیم. چون خاکی که داشتیم سست و سبک بود و توانایی نگهداری آب را نداشت. اگر خاکی که سرخارگل را در آن میکارید سنگین و رسی می باشد میتوانید در دوره های ده روزه آبیاری کنید. در ادامه مقاله ” تولید اکیناسه یا سرخارگل ” به بررسی برداشت و خشک کردن اکیناسه میپردازیم.

برداشت سرخارگل

قبل از برداشت هر گیاه دارویی باید بدانید که اندام دارویی چیست و کجاست! در سرخارگل، گل، برگ، ساقه و ریشه می باشد. در صورتی که سرخارگل را از طریق بذر کاشتید، برای برداشت ریشه، گیاهان نیاز به رشد سه تا چهار ساله دارند. پاییز بهترین زمان برای برداشت سرخارگل است چونکه میزان رطوبت معمولا کمتر از بهار است. بعد از اینکه ریشه ها برداشت شدند باید آنها را تمیز و خشک کنید. دو روش برای خشک کردن ریشه ها وجود دارد یکی استفاده از حرارت کم تحمیلی است و دیگری خشک کردن در هوای آزاد است.

تولید اکیناسه یا سرخارگل

هنگام برداشت هدهای بذر (به منظور بذرگیری)، بهتر است این کار در سال سوم (در رطوبت ۲۵ تا ۳۰ درصدی) انجام شود. وقتی که ساقه ها قهوه ای شکننده شدند در نزدیکی اولین یخبندان برداشت را انجام دهید. برداشت هدهای بذر برای اهداف پزشکی (هدهای purpurea) – وقتی گل ها کاملا شکوفا شدند (اواسط جولای) باید انجام شود. گل ها را در اول صبح برداشت کنید تا کیفیت مطلوب دارویی خود را حفظ کند. فراوری را در همان روز و ترجیحا ظرف ۴ ساعت (برای تنتور تازه) انجام دهید، مواد گیاهی خیلی سریع (به صورت مصنوعی) خشک کنید.

  • برداشت برای مواد گیاهی (گیاهان purpurea) – تنها بعد از خشک شدن کامل (در روزی که گرم نیست) گل ها را کامل برداشت کنید تا کیفیت مطلوب دارویی حفظ شود. فراوری را در همان روز و ترجیجا ظرف ۴ ساعت (برای تنتور تازه) انجام دهید.
  • برداشت ریشه ها (purpurea, augustifolia  و pallida ) – بعد از گذشت یخبندان برداشت انجام شود. در یک عملیات با مقیاس بزرگ از تیغه U مخصوص و برداشت کننده ریشه استفاده کنید. در عملیات مقیاس کوچک، از یک بیل استفاده کنید. انتظار می رود ریشه ها رنجی از ۸ اینچ (purpurea) تا ۲۴ اینچ (augustifolia  و pallida) باشد.

فراوری و خشک کردن سرخارگل

از آنجا که سرخارگل به عنوان یک محصول تازه و خشک فروخته می شود، نوع و میزان فراوری در بازار و یا شرایط قرارداد شما باید مشخص باشد. خشک کردن گیاه به راحتی انجام می شود اما باید توجه داشته باشید که خشک کردن در دمای متوسط ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد ترجیح داده می شود. قسمت های مختلف گیاه به زمان متفاوتی نیاز دارد تا به طور کامل خشک شود این در حالی است که علف و هدهای بذر طولانی ترین زمان را به خود اختصاص می دهد.  هدهای بذر می تواند با استفاده از هامرمیل معمولی و با حداقل یک صفحه ۲.۵ سانتی متری فراوری شود. تمیز کردن بذرها از طریق صفحه هایی که اندازه های مختلفی دارند انجام می شود تا گرد و غبار و مواد خارجی از بین برود. با این حال کافئین و همچنین اندازه مشابه دانه ها می تواند مشکل ساز باشد. سیستم جریان هوا معمولا مقدار زیادی از کافئین را از بین می برد. امیدوارم مقاله ” تولید اکیناسه یا سرخارگل ” رضایت شما را جلب کرده باشد.

لینک محصولات مرتبط

تهیه و تنظیم

  • تهیه و تنظیم از مجموعه هربال مارکت
  • انتشار مقاله با ذکر منبع و نام نویسنده بلامانع است
  • عنوان مقاله: تولید اکیناسه یا سرخارگل
  • نویسنده: مهدی قنبری
درباره مهدی قنبری

سلام خدمت همه فعالین حوزه گیاهان دارویی من مهدی قنبری کارشناسی ارشد گیاهان دارویی از دانشگاه تربیت مدرس تهران هستم. در مقطع کارشناسی از رشته باغبانی دانشگاه تبریز فارغ التحصیل شده ام. مدتی به عنوان مدیر مرکز خدمات تخصصی گیاهان دارویی فعالیت داشته ام و اکنون در زمینه بازاریابی و فروش و کشت و کار گیاهان دارویی فعالیت می کنم. مطمئنا تمام اطلاعات بدست آمده از تجارب مزرعه ای و بازاری خود را با قلم خود به اطلاع شما خواهم رساند امیدوارم که مورد پسندتان واقع گردد. منتظر نظرات سازنده شما برای بهبود وضعیت سایت هستیم. باتشکر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

 
 
 

پاسخ معادله زیر را وارد کنید * مهلت سه دقیقه ای معادله به اتمام رسیده، جهت دریافت معادله جدید روی دکمه کناری آن کلیک کنید.