Loading...

نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)

نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)

بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)را  می توان برای به بار آوردن گیاهی عالی مورد استفاده قرار داد. به دلیل این که این گیاه دارای گل های سبز رنگ است، و دارای بویی عالی است، می توان آن را برای اضافه نمودن به باغ شما توصیه نمود. طعم آن هم عالی است و می توان از آن برای طعم دادن به انواع دسر استفاده نمود.

با اضافه کردن آن به بستنی هم می توان یک طعم عالی را به دست آورد. همه ی بخش های گیاه خوردنی هستند و ریشه ها، ساقه ها، برگ ها، و گل های آن را می توان مصرف نمود. انجدان رومی گیاهی است که تا اندازه ی ۳ فوت در اطراف گسترده می شود و تا ۶ فوت هم قد می کشد.

  • بیشتر بخوانید: گل اشولزیا چیست؟ نحوه کاشت بذر اشولزیا (شقایق کالیفرنیا یا لاله باغی )

برای همین برای کشت در کناره مرزها در داخل باغ بسیار مناسب است. ترجیح می دهد تا در نور کامل آفتاب باشد و می تواند در مکان های دارای نیم سایه هم رشد نماید. برای بستر آن هم باید خاک دارای زه کشی مناسب استفاده شود. به آب علاقه دارد و دوست دارد تا با کمی مواد ارگانیک هم تغذیه شود. می توان آن را در مناطق با آب و هوای سرد کاشت و به دلیل دارا بودن ارتفاع زیاد بسیار متفاوت خواهد بود.

گل های سبز آن بسیاری از گرده افشان ها را جذب می کند و پروانه ها در گرداگرد آن جمع می شوند. گرده افشان هایی که اطراف این گیاه جمع می شوند با دیگر گرده افشان ها تفاوت دارند و برای این که در باغ خود انواع گرده افشان ها را شاهد باشید باید تا آن را در کنار دیگر گیاهان پرورش دهید.

نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)

دارای ریشه های بزرگی خواهد بود و این ریشه ها خوش طعم هستند. البته موش های صحرایی هم به این ریشه ها علاقه دارند و باید از گیاه در برابر آن ها محافظت کنید. آهو ها و خرگوش ها هم به نظر می رسد که آن را نمی خورند و دلیل آن هم احتمالا بوی تند آن است.

اگر به دنبال گیاهی خاص و متفاوت هستید به طور حتم آین گونه ی گیاهی را باید برای کشت انتخاب نمایید. کاشت انجدان رومی می تواند در مناطق مناسب با نیاز مندی های آن صورت پذیرد و آشنایی شما با نحوه کاشت انجدان رومی می تواند هر چه بیشتر شما را برای کشت آن آماده کند.

نام های دیگر گیاه هم در ابتدای متن مورد اشاره قرار گرفت. اما می توان نام های متعددی برای آن در منابع مختلف یافت. ما در ادامه در مورد ویژگی های ظاهری انجدان رومی توضیحات را ارائه خواهیم کرد.

ویژگی های ظاهری گیاه انجدان رومی

گیاهی بزرگ و چند ساله است که کمی شبیه به کرفس است. برگ های آن بزرگ و سبز تیره هستند و متشکل از برگچه های بسیاری هستند. به طور معمول دارای سه لبه می باشند که دندانه دار بوده و به طور جفتی در جهات مختلف بر روی ساقه ها رشد می کنند. هر چه برگ ها به سمت بالای ساقه ها حرکت می کنند، اندازه ی ان ها کوچک تر می شود. کل برگ ها می توانند تا ۲۸ اینچ رشد کنند و درخشان می باشند.

نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)

ریشه ها با انشعاب هایی تشکیل ریشه هایی ترد داده و شبیه هویج رشد می کنند و تا ۶ اینچ رشد می نمایند. رنگ آن ها در بیرون خاکستری و یا قهوه ای بوده و در مرکز خود سفید هستند. دارای بو طعم قوی می باشند و می توان آن ها را خورد. گیاه و ریشه های آن در هر سال رشد بیشتری می کنند.

برگ ها ابتدا تا یک فوت رشد می کنند و در اواسط تا اواخر بهار شاخه های آن ها می توانند ۴ تا ۶ اینچ ارتفاع داشته باشند. هر شاخه هم با سری شبیه به چتر که دارای خوشه هایی از گل های سبز متمایل به زرد است، می تواند زیبایی بیشتری به باغ بدهد. هر خوشه بین یک و نیم تا چهار اینچ اندازه دارد. همه ی بخش های گیاه بوی تندی مانند بوی کرفس دارند.

رشد گیاه انجدان رومی با استفاده از بذر آن

گیاه شاید رشد آهسته ای در زمان جوانه زدن داشته باشد. استفاده از بذر های تازه نتیجه ی بهتری را در جوانه زدن به همراه خواهد داشت. کشت بذر ها در گلدان برای آغاز به کار توصیه می شود. بذرهای گیاه به خوبی بزرگ هستند و استفاده از گلدان های جدا برای آن ها توصیه می شود. عمق کشت بذرها هم باید در حدود یک چهارم اینچ یا ۰.۶ سانتی متر باشد.

قبل از این که گیاه را به بیرون انتقال دهید، اجازه بدهید تا پس از جوانه زدن کمی رشد کنند. در محیط بیرون هم آن ها را در فاصله های ۲ تا ۳ فوتی نشا کنید. این فاصله به دلیل رشد سریع گیاه در محیط بیرون پس از نشا کردن لازم است.

نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)

عده ای هم کشت بذر را در اواخر تابستان تا پاییز مناسب می دانند. اما در در بعضی از مناطق گیاه در طول زمستان نمی تواند به خوبی عمل کند و بهار بهترین زمان برای این کار می باشد. البته در مناطق دارای هوای گرم می توانید موفقیت بیشتری را با کشت بذر در پاییز تجربه کنید.

محل نگهداری و کشت گیاه انجدان رومی

گیاه ترجیح می دهد تا در مناطق دارای آب و هوای سرد، در محیط های آفتاب گیر پرورش داده شود. اما می تواند کمی سایه را هم تحمل کند. بهترین خاک برای کشت هم خاک های دارای زه کشی مناسب می باشند. استفاده از میزان بالایی مواد ارگانیک هم توصیه می شود.

اما گیاه به طور کلی در بیشتر انواع خاک به خوبی رشد می کند. گیاه نمی تواند خاک های سنگین و اشباع شده از آب را تحمل کند. استفاده از مواد ارگانیک در خاک در زمان کشت و هم چنین پوشاندن زمین در فصل پاییز با مالچ می تواند به شما این اطمینان را بدهد که گیاه پرورش داده شده دارای سلامت کافی و رشد مناسب خواهد بود. گیاه هم چنین ترجیح می دهد تا در PH خاک هایی در محدوده ی ۵ تا ۷.۶ کشت شود.

به آب به طور حتم نیاز دارد و استفاده از یک ظرف در کنار ان که به طور مداوم ریشه ها را مرطوب نگه دارد توصیه می شود. اگر گیاه خیلی رشد کرده باشد می توان در پاییز آن را تقسیم کرد. در مناطق دارای شرایط مناسب گیاه در هر سال رشد بیتری می کند و برای همین باید فضای کافی را برای رشد آن در اختیار گیاه قرار دهید.

به دلیل ارتفاع بسیار بالایی که خواهد داشت بهتر است تا در بخش شمالی باغ کشت شود تا سایه ی آن روی گیاهان دیگر نیفتد. در شرایط مناسب گیاه انجدان می تواند از بذر خود دوباره رشد کند و برای همین باید قبل از این که بذرها بر روی زمین بیفتند، آن ها را از سر شاخه ها بچینید تا با افتادن آن ها بر روی زمین و رشد دوباره ی گیاه، شاهد گسترش بیش از حد آن ها در داخل باغ نشوید.

نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)

اگر هم گیاه خیلی رشد کرده است، می توانید در پاییز ان را تقسیم کنید. هر یک از آن ها را با دو فوت فاصله از هم بکارید، زیرا که می توانند به زودی دوباره رشد کنند. گیاه می تواند توان خود را پس از حدود ۶ سال از دست بدهد. برای همین کندن کل گیاه از زمین و کاشتن قسمتی از ریشه های بزرگ تر ان در محلی دیگر می تواند به حفظ سلامت و انرژی گیاه کمک کند.

برای این که گیاه به اندازه ی قابل قبولی رشد کند شاید نیاز به مدتی در حدود یک سال باشد. آن ها تا سال دوم گل نخواهند داد. اگر هم در مکان مناسبی کشت داده نشده باشند ممکن است که تا چهار سال طول بکشد تا گل بدهند. اگر در مناطق با هوای سردتر زندگی می کنید، لایه ای از مالچ بر روی خاک برای گرم نگه داشتن ریشه ها و زنده ماندن آن در زمستان استفاده نمایید.

به این روش گیاه خیلی بهتر دوام می آورد. اگر ریشه ها یخ بزنند، گیاه خواهد مرد. اما به طور کلی گیاه انجدان در مناطق سردتر که دوره ای از خواب زمستانی را داشته باشد بهتر از مناطق گرمسیری رشد خواهد کرد.

آفت های گیاه انجدان رومی

برگ ها ممکن است که توسط جانوران جویده شوند. شته ها جذب گل های متمایل به زرد و صمغ موجود در آن می شوند. آن ها هم به دنبال خود مورچه ها را خواهند داشت که از باقی مانده های خوراک شته ها بهره مند می شوند. ریشه های ترد گیاه هم در زیر زمین ممکن است توسط جانوران مورد حمله قرار گیرد.

نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)

اگر موش ها و موش های صحرایی در اطراف باشند باید در این زمینه هوشیار باشید. موش های صحرایی به طور معمول تونل هایی را در نزدیکی گیاه حفر می کنند که به آن ها امکان دست یافتن به ریشه ها و خودن آن ها را می دهد.

برداشت محصول از گیاه انجدان رومی

گیاه را نباید در سال اول برداشت نمود. آن ها نیاز به زمان برای رشد دارند و در سال اول موقع مناسبی برای برداشت آن ها نیست. برداشت را می توان از سال دوم به بعد انجام داد. برای برداشت برگ ها باید تنها تعدادی از آن ها را برداشت نموده و ساقه ها را بر روی گیاه باقی گذاشت.

در گیاهان ضعیف تر هم نباید برگ ها را برداشت نمود. برگ ها را می توان در هر زمانی در طول روز برداشت کرد، اما بهترین زمان برای این کار هنگام صبح در زمانی که شبنم های روی آن ها محو شده اند می باشد.

  • بیشتر بخوانید: کاشت بذر گل اخگر افشان (Blazing Stars-Gayfeather-Liatris spicata)

بهتر است برگ ها را قبل از ظاهر شدن گل ها برداشت نمود و می توان آن ها را به صورت خوشه ای هم خشک کرد. خشک کردن آن ها با یک خشک کننده، نور آفتاب و یا در سایه امکان دارد. برای منجمد کردن آن ها هم می توان ابتدا برگ ها را در آب گرم قرار داده و پس از ان در مکان مناسب منجمد کرد.

بذر های رسیده ی انجدان به رنگ قهوه ای هستند و باید در زمانی که بذرها تازه به این زنگ در امده اند، ان ها را برداشت نمود تا بر روی زمین نریزند. به دلیل این که همه ی بذر ها در یک زمان نمی رسند، باید هر یک از سر شاخه ها که بذر های ان رسیده است را با دست بچینید.

نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)

بذرها را در ظرفی بریزید تا روی زمین پخش نشوند. باید توجه داشته باشید که بذر ها در زمان چیدن قهوه ای رنگ باشند، زیرا که بذر های سبز با چیدن دیگر نخواهند رسید. بذرها را پس از خشک شدن در یک ظرف در بسته نگه داری کنید. اما در مرحله ی اول از خشک شدن کامل آن ها اطمینان پیدا کنید.

ریشه ها را هم می توان به خوبی برداشت نمود. گیاهان جوان هنوز ریشه هایی قوی و گسترده برای برداشت ندارند. اما گیاهان بزرگ تر دارای ریشه هایی گسترده هستند که می توان آن ها را برداشت نمود. شاید بهترین زمان در پایان سال دوم باشد.

البته در این زمان شما نیاز به تلاش بیشتری برای دست یافتن به ریشه ها و کندن زمین دارید. در هر حال پس از چیدن و کندن ریشه ها باید آن ها را شسته و با آویزان کردن یا استفاده از یک خشک کننده، ریشه ها را خشک کرده و برای استفاده در آینده نگه داری کنید.

استفاده از انجدان رومی در پخت و پز

برگ ها به طور معمول به عنوان طعم دهنده مورد استفاده قرار می گیرند، اما می توان از بذرها و ریشه ها هم برای این کار بهره برد. برگ ها می توانند در سوپ و سالاد هم استفاده شوند. البته طعم خاصی به آن ها می دهند. استفاده از آن ها در دسر ها و در بستنی هم بسیار عالی خواهد بود.

نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)

هیچ ماده ی دیگری را نمی توان یافت که چنین مزه ای را به آن ها یا نوشیدنی های یخ زده بدهد. با برگ ها می توان چای تهیه کرد. استفاده از ریشه ها برای تهیه ی چای هم مناسب است. ریشه ها را می توان به عنوان سبزی پخت. به عنوان طعم دهنده در شیرینی پزی در فرانسه کاربرد دارد. ساقه ها را هم می توان مانند کرفس پخت و استفاده کرد.

خواص گیاه انجدان رومی

از چای تهیه شده با استفاده از این گیاه می توان برای درمان انواع اختلالات گوارشی بهره برد. در درمان نفخ و قولنج در کودکان هم موثر است. برای درمان سر درد و حل مشکلات کلیوی هم مفید واقع می شود. در استعمال های خارجی می توان از ان برای غرغره و بر روی چشم استفاده نمود.

نام دیگر گیاه انجدان رومی

Garden lovage, Bladder seed, Love Parsley, Cornish Lovage, Italian Lovage, Love Persley, Old English Lovage, Sea Parsley.

تهیه و تنظیم

  • تهیه و تنظیم از هربال مارکت
  • انتشار این مقاله به هیچ وجه قانونی و انسانی نمی باشد.
  • عنوان مقاله:نحوه کاشت بذر انجدان رومی یا لاوج (Levisticum officinale / Lovage)
  • نویسنده: مهدی قنبری
  • پیچ اینستاگرامی ما را دنبال
Avatar for مهدی قنبری
درباره مهدی قنبری

سلام خدمت همه فعالین حوزه گیاهان دارویی من مهدی قنبری کارشناسی ارشد گیاهان دارویی از دانشگاه تربیت مدرس تهران هستم. در مقطع کارشناسی از رشته باغبانی دانشگاه تبریز فارغ التحصیل شده ام. مدتی به عنوان مدیر مرکز خدمات تخصصی گیاهان دارویی فعالیت داشته ام و اکنون در زمینه بازاریابی و فروش و کشت و کار گیاهان دارویی فعالیت می کنم. مطمئنا تمام اطلاعات بدست آمده از تجارب مزرعه ای و بازاری خود را با قلم خود به اطلاع شما خواهم رساند امیدوارم که مورد پسندتان واقع گردد. منتظر نظرات سازنده شما برای بهبود وضعیت سایت هستیم. باتشکر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *